Nasa Diyos ang Awa, Nasa tao ang Gawa

"

"

We people, creating our own problems, usually we do ask God to save the matter. We go to church for asking something. We do that in order to repay back. We are only doing that because it is needed. But God is too kind, He always grant our favor. As the creator, He definitely know what to give and what not to give. Every time we have problems and no one to talk, we put in our mind that God is always there and nothing to worry. He is willing to support us, won’t let us to sacrifice and will never leave us alone.

Sometimes, we are praying before bed time to create and whisper our wishes before the day ends. Our encouraging words are came from our heart for God to see thet we are too sincere to ignore. Suddenly, when we are about to question God why He doesn't made our wish? Aren’t our words enough? Are we too silent to hear? That’s our problem. We ask God then we want to come up of what exact thing we asked. We never noticed that God already made it. But it wasn’t exactly that, it is near our dreams. ‘Cause He knows that we deserve better one. He also has purpose for us. He has the secret aim to accomplish. And our mission is to accept that.

So for me, I really believe in God. I have no doubts about Him. ‘Cause every time I call Him, he never ignore me. Every time I have wish to happen, He never refuses. And every night I whisper, He listens. That’s the way He loves me. And on how much He loves me is the same on how much He loves you. Just love and learn to appreciate God. We are millions living in this world. But He still hear each and everyone of us. Just follow God’s will, my friend. And God will accompany you in your dream that will soon to succeed. Ü

by Aurea D. Tolosa

Sayo pa rin!

Sabi nila ang mahulog sayo’y mali
Ngunit kagustuhan ko ay nakisali
Masaktan man kung sakali
Iibig at iibig pa rin sayo muli

Huwag na huwag kang lumapit, ayoko sayo
Lumayo ka sa akin, nagmamakaawa sayo
Masaktan ako nang lubos dahil sayo
Sa kabila noon, pag-ibig ko pa ri’y sayo

by: Aurea D. Tolosa

Katapusan

Hindi na sumisikat ang araw
Tahimik na ang tandang sa umaga
Ni hindi ko na nadadama ang luha ng mga ulap
Pawala na ang hiig ng mga ibong nagsisiliparan
Tumatabang na ang tubig-alat
Bumababa na ang alon sa dagat
Pahina na nang pahina ang bulong hangin
Nagsasama na ang mga ulap
Unti-unti’y dumidilim at tila nagagalit
Kumukulog na parang walang bukas
Lumalakas na ang tama ng kidlat
Nangungusap ang mga bituing naglalaho
Dahan-dahan nang bumabagsak ang mga puno
Nalalapit na ang katapusan
Dahil…
Hindi ko na makita…
At hindi ko na marinig…
Ni hindi ko na madama
Ang mundong marahang ibinigay sa atin
na sa alaga’y pinagkaitan natin
at sinira ng konsensya nating bitin.

by: Aurea D. Tolosa

Paalam

Nagsimula ang lahat sa paaralan
na kung saan may programang palaruan
makikita sa mukha ng mga magaaral ang kasiglahan,
na sa bawat panalo'y may kasiyahan.

Sa paaralang iyon ika'y baguhan,
at ako'y nagpasyang bisitahin ang mga kaibigan;
sa una'y tayo'y walang pansinan,
nang huling araw na ay tayo'y nagkasunduan.


Lumipas pa ang mga araw tayo'y nagkalapit,
parang isang magnet na madaling napagdikit;
maaaring tulad din ng dalawang tiapay na pinitpit,
na madaliang napagdikit.


Sa madaling salita puso ko'y iyong nabihag,
parang isang pag-ibig na nakakapagpabagabag;
ninanais ng puso ay sarili'y sa iyo'y iambag,
kahit na ang kapalit ay pagiging isang bihag.


Ngunit sa kabila ng mabilis na pangyayaring ito,
bigla-bigla nalang puso mo'y naging bato
parang isang puno na dinaanan ng malupi na bagyo
na nag-iwan ng bakas ng pighati sa aking puso

Sa akin man ay mahirap itong tanggapin,
para sa aking ikabubuti aking pipilitin;
para sa iyo, salitang ito'y aking gagawin,
salitang "paalam" sa iyo'y aking sasabihin.


by: Claudine Gorospe

Tuldok ( • )

Sa paaralan higit itong kailangan
Sa tuldok, wala ng salitang lalagpas
Di na nga mabilang ang tuldok kung ilan
Dami ng gamit, daig ko pa hinampas

At sa pag-ibig mayron din namang tuldok
Sa bawat away, relasyo'y natatapos
Pagmamahal nauuwi din sa tuldok
Presensya ng pag-ibig ay kinapos

Sa buhay nama'y mayroon ding natatapos
Mayroon ding hangganan bawat pagsubok
Ang buhay ma'y parang opyong nauupos
Sa malarong tadhana'y agad susubok.

By: Aurea Tolosa

Siya ay Siya.

Madungis, madumi ang bahay na tinitirhan mo
Makalat, magulo at tila binagyo ang tahanan mo
Na kahit ayusin mo wala pa ring pinagbago
Siya at wala ng iba pang makatutulong sayo

Pilitin at Pilitin mong baguhin 
Gugulo at gugulo pa rin ang apat na sulok nito
Nais mo mang sarili mo ang mag-aayos nito
Di mo kaya kung wala tulong ng kaibigan mo

Tok! tok! tok! ingay dun sa pinto
Pagkakaupo mo'y panandaliang itigil
Pagbuksan ang taong tiyak kakailanganin mo
Pagbubuksan mo nga ba siya?

Sa labas ng pinto, binatang madungis ang nagaantay sayo
Sugatan ang paa at sunog ang balat
May mga kakaibang tinik sa kanyang ulo
At tila isang taon na ang itinagal sa kalyeng ito

Una , Ikalawa, Ikatlong subok na niya
Hiling lang niyang papasukin mo siya
Ngayon at nakita mong malinis na nga siya
Pinapasok at hinayaan mong tulungan ka niya

Hindi na madungis kahit marumi
Bahay mo ay tila bagong pintura muli
Linis na linis, wala ni tuldok ng dungis
Simula na ng paggising ng bago mong umaga.

By: Heron Arciaga

"Sino ba ako sayo?"

Masaya ako kasi nanliligaw ka na sakin. Starting tomorrow, sabay na  tayong papasok. Ayos ka ah. Nasa labas ka na agad ng bahay. "Let's Go, Baby?" sabi mo sa akin. "Tara" sabi ko. Sabay tayong pumapasok, nagmumukakang bakla pag ikaw may bitbit ng gamit ko, tuwing recess, niyayaya mo ako pumunta sa canteen. Kinikilig ako, naguumapaw happiness ko. 2 months na nating ginagawa to, balak ko nang sagutin ka bukas. habang pauwi, ang tamlay-tamlay mo, di kita makausap nang ayos. Wala ka sa wisyo, ngayon lang ito nangyari sayo, baka naman magkakasakit ka. Late at night, ayos ka naman magtext , ang sweet-sweet mo na ulit. Ayos na din tayo at excited na akong magbukas !! late 7:00 a.m. na, wala ka pa din. Di ka pa nagttext to inform me kung magsasabay tayo. Sorry baby, mauuna na ako, malalate na kasi ako kinabukasan, ganoon na naman ang nangyari pero ang pagkakaiba ngayon ay pamasok ka na, kinakausap kita pero di ka man lang kumikibo, gumuho yung plano kong sagutin ka. Napagod ka na ba suyuin ako? Napagod ka na ba mag-antay ng "OO" ko? Sumagot ka naman oh! Lately, may nadiscover ako, kaya pala di mo na ako sinusundo kasi may iba ka ng inaantay, hindi na rin tayo ang magkaharap sa canteen tuwing lunch, di mo na ako nilalambing kasi may iba ka na. Hindi mo na ako hinahatid kasi iba na ang pinupuntahan mo. Pinagmukha mo akong tanga, masaya kang inaantay yung GIRLFRIEND mo, habang ako nag-iisa at inaantay ka. Maling- mali ang nahulog ako sayo. Heto ako, Mahal na Mahal ka habang ikaw may kahawak ng kamay at sabay pang naglalakad. Para mo akong pinaglaruan, masaya pa tayo noon eh, ngayon, parang hindi tayo magkakilala kasi di mo man lang magawang kausapin ako. Sumagot ka nga! Titigil ako kung sasagot ka sa tanong ko! "Sino ba ako sayo?" ang sabi mo "Trip ko for almost two months, nagsawa ako kaya bumitaw ako, okay na?" Daig ko pa ang napahiya sa buong mundo. Mahal na Mahal kita pero ang sakit nang marinig ko kung ano ba ako sayo. "Im Helpless!!" trip lang pala ako.

By : Aurea Tolosa

Sikreto.

Una kang nasilayan
Puso ko'y naantig
Wala pang isang minuto
Nang ako'y iyong mapaibig

Naglalaro sa aking isipan
Mga letra ng iyong pangalan
Ngayon na iyong nalaman
Tinatago kong nararamdaman

Damdaming nagtatago
Pusong nagbabago
Isipang nalilito
Pag-aanta'y nakakabato

Sa mga sulat na lang ipararating
Mga salitang nais sayo'y sabihin
Pero huwag mo na lang malaman
Tunay kong nararamdaman.

By: Heron Arciaga